Дакументальныя хронікі з жыцця Віктара Турава – «Эфірны летапіс»

Поделиться:
Дакументальныя хронікі з жыцця Віктара Турава – «Эфірны летапіс»
  • Передача: Эфирная летопись
  • Дата: 30.10.2021
Дакументальныя хронікі з жыцця Віктара Турава – «Эфірны летапіс»

Пачынаў свой шлях на «Беларусьфільме»

Сёння герой нашай праграмы – Народны артыст Беларусі і СССР, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР Віктар Тураў. Ён пачынаў свой шлях у мастацтве на кінастудыі «Беларусьфільм», куды прыйшоў у 1959 годзе. Сваю першую карціну «Наш Салігорск» ён стварыў у жанры дакументальнага кіно. Міжнароднае прызнанне атрымаў пасля стварэння поўнаметражнага мастацкага фільма «Праз могілкі» паводле аповесці Паўла Ніліна. Гэты фільм з аўтабіяграфічнымі ноткамі быў сустрэты як новая з'ява ў кінематографе. Ён вызначаўся зусім новым для свайго часу поглядам на тэму партызанскага руху і акупацыі. Рэжысёр засяродзіў увагу гледачоў не на перамогах партызан, а на перажываннях. Па рашэнні ЮНЕСКА фільм «Праз могілкі» ўвайшоў у лік 100 лепшых сусветных фільмаў аб вайне.

«У кожнай карціне я спрабаваў паказаць сваё – што мне знаёма і дорага, што мной перажыта», - казаў Віктар Тураў.

Сяброўства з Высоцкім

Фільм Віктара Турава «Я родам з дзяцінства» выйшаў на экраны ў 1966 годзе. Гэта дзіўна тонкая, лірычная кінааповесць аб дзяцінстве тых, хто падчас Вялікай Айчыннай вайны ўпершыню перанёс цяжар страты блізкіх, а таксама адчуў жаданне помсціць ворагу, імкнучыся пры гэтым на шчасце. У карціне «Я родам з дзяцінства» ўпершыню з экрана прагучалі песні «На братских могилах», «Холода-холода», «Звезды» Уладзіміра Высоцкага, які сыграў у карціне адну з роляў. Дарэчы, Уладзімір Высоцкі быў частым госцем у доме Турава. З рэжысёрам яны былі блізкімі сябрамі.

Здымаў аб праблемах сучаснасці

У 1970-80-я гады Віктар Тураў стварыў шэраг карцін, прысвечаных праблемам сучаснасці, экранізаваў творы беларускай і рускай класікі. У пачатку 1980-х рэжысёр стварыў кінацыкл па матывах трылогіі Івана Мележа «Палеская хроніка» – два фільмы па дзве серыі: «Людзі на балоце» і «Дыханне навальніцы». Першы фільм кінахронікі «Людзі на балоце» – вяршыня ўзыходжання Турава да сталасці мастака і грамадзяніна, найбольш поўная рэалізацыя яго творчага патэнцыялу. Кінастужка была адзначана мноствам узнагарод.

За 37 гадоў творчага жыцця рэжысёр і сцэнарыст Віктар Тураў стварыў каля 20 фільмаў. «У кожнага з нас у глыбіні душы ёсць свае патаемныя думкі, мары, якімі прылюдна не прынята дзеліцца з-за іх інтымнасці. Але рэжысёрская работа дазваляе весці такую ​​гутарку праз лёс сваіх герояў, праз падзеі, якія адбываюцца на экране», - казаў у адным з інтэрв'ю Тураў.

Чтобы оставить комментарий, авторизируйтесь:
Вернуться