Падзяліцца:
«Кропкі над «і». Больш не вясенні футбол». Радыёблог Аляксандра Шустэра (аўдыё)
11 Красавіка 2018
«Кропкі над «і». Больш не вясенні футбол». Радыёблог Аляксандра Шустэра (аўдыё) Не думаў, што калісьці давядзецца гэта канстатаваць, але: тое, што мы прывыклі называць “вясеннім футболам”, у апошнія гады адносіцца бадай што да надвор’я. Штучныя газоны, на якіх прайшла большая частка матчаў першых двух тураў Беларусбанк-чэмпіянату Беларусі, дазволілі многім дружынам паказаць, а нам – разглядзець – і добрую тэхніку асобных футбалістаў, і прывабную камандную гульню. Прынамсі, у некаторых сустрэчах, на якіх мне давялося пабываць асабіста. Адзінае, што падкачала – інтарэс балельшчыкаў. У 1-м туры стадыён “Шахцёр” у Салігорску чакаў аншлагу, але відавочна не дацягнуў, што б там не пісалі ў афіцыйным пратаколе – і гэта нягледзячы на бясплатны ўваход і дэсант балельшчыкаў-гасцей. І шкада, бо гульня, дарма што лік 0:0, была цікавай і трымала ў напружанні. Спачатку – прыхільнікаў “Шахцёра”, калі дынамаўцы па-гаспадарску захапілі мяч і мелі магчымасці адкрыць лік. А вось пасля перапынку гаспадароў нібы падмянілі, настолькі агрэсіўна і па-забіяцку яны зайгралі. Але пра “Шахцёр” крыху пазней. Нягледзячы на тое, што надвор’е за тыдзень значна палепшылася і стала сапраўды футбольным, большасць матчаў 2-га тура зноў прайшла на штучным газоне – “натуральную” траву падрыхтавалі толькі ў Жодзіне і Магілёве (а ў першым туры – у Гродне, Гарадзее і Барысаве). А, напрыклад, у Віцебску і Брэсце ўсё чакаюць, пакуль сама вырасце, і гэта, як і ўспаміны пра леташні “агарод” на “Брэсцкім”, прымусіла “Дынама” задумацца пра ўзвядзенне ўласнага стадыёна. Маленькае “Юнацтва” перажыло аншлаг на матчы з “Прамянём”, а што было б, калі б у гэты дзень каляндар “падкінуў” больш рэйтынгавага саперніка?.. Ды і якія перавагі не мела б сінтэтыка – большасць каманд усё ж рыхтавалася зімой на натуральным газоне. А ёсць жа і яшчэ адзін адваротны бок – многія футбалісты схільныя атрымліваць траўмы. Так, сінтэтыка супрацьпаказана напрыклад Фурлану – вось пакуль і не выпускаюць форварда ў “Віцебску”. За Арцёмам Мілеўскім гэтага, здаецца, не вадзілася, але менавіта яго страта зараз турбуе трэнерскі штаб “Дынама”. “Хуткая” забірала лідара брэсцкіх атак ад самай броўкі, а яго крык пры ўпраўленні рукі чуў увесь стадыён. Што да самога паядынку з дэбютантам вышэйшай лігі, то гаспадары вельмі хутка зрабілі лік 2:0 – абодва мячы забіў Павел Савіцкі. І толькі пасля гэтага “Прамень” перастаў выглядаць нібы батанік перад хуліганам і адрадзіў інтрыгу. Хаця пасля перапынку “Дынама” ўсё ж было бліжэй да трэцяга гола, чым госці да нічыі. У суботу каманда Радаслава Латала завітае ў Барысаў да галоўнага ньюсмейкера міжсязоння. Першае ў гісторыі запрашэнне трэнера “з боку”, вяртанне Аляксандра Глеба і зыход Віталя Радзівонава… І нават нягледзячы на захаванне ў складзе “асноўных штыкоў”, многія прадказваюць: адстаяць чэмпіёнскі тытул БАТЭ будзе як ніколі цяжка. Сапраўды, тое, што мы пакуль бачым на полі, далёка ад дасканаласці, але дзве перамогі ў двух матчах і 1-е месца – паказчык класу. Максімальны вынік пасля двух тураў яшчэ ў “Дняпра”. Дадайце выхад у паўфінал Кубка – і вось вам каманда-адкрыццё. На іншым полюсе – “Шахцёр”, які спачатку саступіў таму ж “Дняпру” ў Кубку, а цяпер не можа перамагчы і ў чэмпіянаце. І калі нічыю з Брэстам яшчэ можна запісаць у актыў, то бязвольнае паражэнне ад “Віцебска” – яшчэ адзін сімптом таго, што ў камандзе не ўсё ў парадку. Так, форвард Дзяніс Лапцеў пасля замены не захацеў дзяліць з партнёрамі лаўку запасных і назіраў за канцоўкай матчу з супрацьлеглага боку стадыёна. А пакідаўшы яго, трэнер Марэк Зуб дадаў хмарнасці гораду на Дзвіне ў гэты ясны дзень. “Не ўсё пад кантролем, не ўвесь патэнцыял рэалізуем”, - скажа ён пасля на прэс-канферэнцыі. А пачыналася ўсё для “Шахцёра” лепей не прыдумаеш – хуткі гол і далей лаві сабе саперніка на контратаках. Злавілі, аднак, саміх “гарнякоў”, прычым на апошняй хвіліне і калі лік ужо стаў нічыйным. 2:1 - і балельшчыкі абдымаюцца з футбалістамі. Гульня праходзіла на трэніровачным стадыёне, дзе трыбуны размешчаны прама каля поля. Гэтую асаблівую атмасферу адзначыў пасля гульні трэнер “Віцебска” Сяргей Ясінскі. Маўляў, у нас добрая прыгожая арэна, але гэтыя бегавыя дарожкі… Калі ж выходзіш на поле ў тых жа Барысаве і Гомеле – зайздрасць бярэ, так усё кампактна і блізка. Зусім як у Англіі, дзе стадыёны, як кажуць, “чыста футбольныя”. А вось манера гульні, якую нядаўна называлі “англійскай”, але якая сёння ўласціва бадай што камандам ніжняй паловы табліцы прэм’ер-лігі, відавочна даспадобы некаторым беларускім лідарам. Я пра мінскае “Дынама” Сяргея Гурэнкі. Але калі ў матчы з жодзінскім “Тарпеда”, якое да апошняга змагалася за перамогу, усё спрацавала, то “Іслач” уперлася рогам і адстаяла нічыю. А мы зноў засумняваліся ў чэмпіёнскіх амбіцыях мінчан з такой атакай.
Каб пакінуць каментар, аўтарызуйцеся:
Войти как пользователь
Вы можете войти на сайт, если вы зарегистрированы на одном из этих сервисов: